X
تبلیغات
رایتل

این ابیات از شاهکارهای مثنوی است

پس بدان این اصل را ای اصل جو                             هر که را درد است او برده است بو

هر که او بیدار تر پر دردتر                                       هر که او آگاه تر رخ زردتر


نظرات (3)
چهارشنبه 22 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 01:32
مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده

ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی بینم


قناعت میکنم با درد چون درمان نمی یابم

تحمل میکنم با زخم چون مرهم نمی بینم

نم چشم آبروی من ببرد از بس که می گریم

چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمی بینم

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی بینم

دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی بینم

دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی آید

دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی بینم

خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه

که من تا آشنا گشتم دل خرم نمی بینم

کنون دم درکش ای سعدی ; که کار از دست بیرون شد

به امید دمی با دوست ; وان دم هم نمیبینم
امتیاز: 4 0
پنج‌شنبه 30 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 22:10
سلام استاد
روزی چند بار درون خفته ام را نشانه های اطرافم بیدار میکنند اما ای دریغا که دیری نمی پاید که خواب غفلت بیداریم را میرباید.
حسم میکنم مرگ رافهمیده ام. آدمهای زیادی دیده ام که زنده اند اما دستشان از این دنیا کوتاه شده اند و فقط زندگی نباتی دارند.
قصه چیست استاد محمد علی؟
امتیاز: 0 3
جمعه 31 مرداد‌ماه سال 1393 ساعت 17:47
هر که درین بزم مقرب ترست، جام بلا بیشترش می دهند
امتیاز: 3 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد